

در تیر ماه ۱۴۰۴، ایدهی ایجاد فضای کار اشتراکی خلوت، از دل تجربه و احساس نیاز ما به محیطی متمایز که خلوت و پیوند را در کنار یکدیگر داشته باشد، شکل گرفت. این فضا را از بهمنماه ۱۴۰۴ راهاندازی کردیم تا خانهای برای رفت و آمد کسانی شبیه به ما باشد. برای ما کار به معنای دویدن با سرعت اضطرابها و استرسها نیست؛ کار زمانی رضایتبخش خواهد بود که در جهت انگیزهها و رویاهای ما باشد. همینطور کار ما زمانی مسیر اصلی خود را پیدا خواهد کرد که بتوانیم با خودمان خلوت کنیم و ببینیم از این فرصت کوتاه زنده بودن، چه میخواهیم؛ و مسیر را فقط زمانی میتوانیم طی کنیم که پیوندی بین رویاهای ما با دنیای اطرافمان، همکارانمان و محیطی که به آن تعلق داریم برقرار شده باشد. خانهی خلوت، جای کسانی است که میخواهند مسیر خود را پیدا کنند یا اگر در میانهی راه هستند، آنچه میخواهند را با آسودگی در فضای اطراف خود محقق کنند. فضای کار اشتراکی خلوت، میزبان همهی کسانی است که رویایی برای تلاش و جنگیدن دارند.